بدون شرح!
جلسه برنامه رادیویی توپ بود. رضا ساکی داشت از اتاق بیرون می رفت که شکوفه موسوی به او گفت برگردد سرجایش. او گفت زود بر می گردد اما شکوفه موسوی مجددا اخطار داد که باید همین الان برگردد. رضا به مهدی استاداحمد گفت:" تو برایش توضیح بده" و از اتاق بیرون رفت. همه به مهدی نگاه کردند. او گفت:" رضا جیش داشت!"
" ناگهان دیگر نیست. این ناگهان، دردناکش می کند اما صبور باش عزیز دلم که همه ما را ناگهان هایی هست که دوباره به هم می رساندمان. در غمت شریکم."
پدر خانم زکالوند به دیار ابدی شتافت. روحش را به فاتحه ای شاد کنید.
آقا لوتی سوتی ملقاتی!! در گزارشی از اردوهای هجرت ۳ اصفهان که این هفته در مجله به چاپ رسید، یک اشتباه لپی دولپی به چشم می خورد و آن این که تیتر درشت، به جای "میهن خویش را کنیم آباد"، توصیه کرده بود "مهین خویش را کنیم آباد"! آن هم نه به تنهایی، بلکه " دست در دست هم دهیم به مهر"!!
در این راستا یکی از شعرای صفحه خنده جام این چند بیت را برایمان ارسال کرد:
جوانان بازهم که سوتی داد!
دوباره کرد دشمنش را شاد
شجاعی اول گزارش گفت
"مهین"خویش را کنیم آباد
مهـیـنـم کو؟ بگو همین الان
کـنـم آبـاد تـا ورا اسـتـاد!
از این اشتباهات تایپی همه جای دنیا پیش می آید، کمی ظرفیت داشته باشید و زیر سبیلی - دختر هم که باشید بالاخره یک چیزهایی دارید در منطقه مربوط به سبیل! - رد کنید!
خانم فمینیست گاهی در مورد مطالبش با آقای سردبیر جر و بحث می کند، به طوری که یک بار وقتی دختر کوچک سردبیر به دفتر مجله آمده بود، از تندی برخورد اوشان نگران شد!
همسر آقای سردبیر تعریف می کرد یک بار که ایشان دستش را بریده و با پارچه بسته و به خانه رفته بوده، به شوخی به دخترشان گفته اند که یک دعوای دیگر با خانم فمینیست، کار دست پدر داده است! جالب این که با آن تصورات قبلی، افتادن چنین اتفاقی در ذهن بچه بی گناه کاملا باورپذیر شده و اشک او را درآورده است!
با این قبیل توصیفات از یک نفر، او را چون هیولا جلوه ندهید!
